LA LEGGENDA DI COLAPESCE

La gente lu chiamava Colapisci
perché stava int’a mare come un pisci
D’unni venìa nun lu sapìa nisciuno
Furse era figghiui di lu dio Nittuno
Nu ghiurno a Cola ‘u rre faci chiamari
e Cola di lu mari curri e veni
“O Cola lu miu regnu a scandagghiari
supra a chi pedamentu si susteni?”

Colapisci curri e va
“Vaju e tornu maistà!”…

Cussi si jetta a mari Colapisci
E sutta all’unni subitu sparisci
e dopo un pocu chista nuvità
Allu rignanti colapisci da:
“Maistà li terri vostri stannu supra a tre pilastri
Ma lu fatu e assai tremendu unu già si sta rumpennu!”
“O sventura mia infelice!
Che destino mi predice…”
Chiange ‘u rre: “com’aggiu fari…
Sulu tu mi puoi salvari…”

Colapisci curri e va
“Vaju e tornu maistà!”

Su passati tanti jurni
Colapisci nun ritorni
E l’aspetta alla marina
Lu rignanti e la regina
Poi si senti, la su voci, di lu mari, n’superfici
“Maistà! Maistà! Sognu ccà!… Sognu ‘ccà!…
Di lu funnu di lu mari, ca nun pozzu cchiù turnari…
Vui prigati la Madonna stai rigghiendu la culonna
Ca sinnò si spezzerà…ca sinnò si spezzerà… e ‘a Sicilia sparirà!”

Su passati ormai tant’anni Colapisci è sempri ddà
“Maistà! Maistà! Sognu ccà!… Sognu ccà!… Di lu funnu di lu mari, ca nun pozzu cchiù turnari…
Vui prigati la Madonna stai rigghiendu la culonna Ca sinnò si spezzerà…ca sinnò si spezzerà… e ‘a Sicilia sparirà!”

chiudi